Ziekten

Deel dit met Twitter

Urineweginfectie (blaasontsteking)

Een urineweginfectie is een ontsteking van de urinewegen veroorzaakt door een bacterie. De infectie blijft meestal beperkt tot de blaas (onderste urinewegen). Dit wordt ook wel een ‘blaasontsteking’ genoemd. Als ook de urineleiders (lopen van de blaas naar de nieren) of het nierbekken betrokken zijn, is deze aandoening beter bekend als een nierbekkenontsteking (bovenste urinewegen).

Een urineweginfectie kan ontstaan door vele verschillende bacteriën. De meeste zijn afkomstig uit de darmen zoals Escherichia Coli, KLebsiella en Proteus Mirabelis.
Deze aandoening komt vaker voor bij meisjes dan bij jongens. De reden hiervoor ligt hem in het feit dat bij meisjes de ruimte tussen de anus en de plasbuis veel kleiner is dan bij jongens, waardoor bacteriën makkelijker de plasbuis kunnen binnentreden.
 

	Animatie Urineweginfectie

Symptomen & Indicaties

De symptomen die bij een urineweginfectie horen zijn zeer leeftijdsafhankelijk. Jongere kinderen krijgen vaker algemene ziekteverschijnselen zoals koorts, buikpijn, niet lekker voelen, niet willen eten en soms overgeven. Bij oudere kinderen zijn de klachten minder algemeen met vooral pijn in de onderbuik, pijn bij het plassen, vaker moeten plassen en het plassen van kleine hoeveelheden. Soms kunnen kinderen opnieuw in hun broek gaan plassen.

Als je kind een nierbekkenontsteking heeft zijn de verschijnselen veelal heftiger met hoge koorts, pijn in de rug, pijn in de buik en algeheel ziek zijn. Soms zijn er symptomen als diaree, braken en het plassen van urine vermengd met bloed.
 

Complicaties

Een blaasontsteking is een vrij milde aandoening, maar een nierbekkenontsteking kan blijvende schade aan de nieren veroorzaken. Sommige kinderen zijn vatbaarder voor urineweginfecties omdat ze aangeboren afwijkingen hebben aan hun urinewegen.

Bij pasgeboren kan een onbehandelde urineweginfectie leiden tot een bloedvergiftiging (sepsis) waarbij de bacterie in de bloedbaan komt en kan leiden tot een levensbedreigende situatie.
 

Behandeling: wat kun je doen?

Je kunt het beste meteen naar je huisarts gaan als je denkt dat je kind een urineweginfectie heeft. Neem direct een klein beetje urine mee in een schoon potje zodat de dokter kan bekijken of een bacterie aanwezig is (urine hoort steriel te zijn/geen bacteriën te bevatten).

In de meeste gevallen zal de arts een zogenaamd ‘breedspectrum antibioticum’ voorschrijven. Deze antibiotica dood de meest voorkomende bacteriën en het overgrote deel van de kinderen is hierna genezen. Als de blaasontsteking niet verdwenen is na deze kuur kan een zogenaamde urinekweek worden ingezet waarbij specifiek wordt gekeken welke bacterie de urineweginfectie veroorzaakt heeft. In geval van een heel jong kind met tekenen van een nierbekkenontsteking zal de arts besluiten het kind door te sturen naar het ziekenhuis voor meer intensieve behandeling.
Wanneer je kind thuis behandeld mag worden met antibiotica is het belangrijk dat je ervoor zorgt dat de tabletten precies zo worden ingenomen als voorgeschreven door je arts en dat de kuur wordt afgemaakt. Als je kind na drie dagen niet opknapt of de koorts blijf toenemen moet je teruggaan naar de arts.
Ook is het belangrijk dat je je kindje blijft stimuleren om genoeg te drinken. Als het kind zich erg ziek voelt, kan paracetamol verlichting geven.

Hoe te voorkomen?

Zeer strak zittende kleding kan leiden tot een urineweginfectie bij kinderen die vatbaar zijn. Ook sterke zepen maken dat er irritatie optreedt van de plasbuis waardoor eerder een urineweginfectie ontstaat.

Na het gebruik van de WC is het belangrijk dat meisjes al jong geleerd wordt dat zij met afvegen met wc papier de vagina van voren naar achteren droog vegen. Dit heeft ermee te maken dat bacteriën zich verplaatsen in de richting waarmee wc papier geveegd wordt.

Zorg dat je kind regelmatig naar de wc gaat en de urine niet ophoudt, zodat bacteriën worden uitgeplast. Leer je kind om goed uit te plassen.