Ziekten
Deel dit met TwitterSchurft (Scabies)
Schurft is een besmettelijke, jeukende huidinfectie veroorzaakt door huid mijten. Deze huidinfectie komt veel voor in de derde wereld of plekken waar mensen dicht op elkaar leven. Schurft komt minder vaak voor in Nederland maar er zijn regelmatig kleine uitbraken in scholen en crèches.
Schurft wordt veroorzaakt door de schurftmijt (Sarcoptes scabiei). De schurftmijt is een heel klein insectachtig beestje dat oppervlakkig in de huid gangetjes graaft en daar eitjes legt. De mijt blijft daar 4 tot 6 weken leven. Uit het eitje groeit in 3 tot 8 dagen een larfje dat na ruim 2 weken naar de oppervlakte kruipt. Hier plant de mijt voort. Daarna zullen de vrouwtjes weer onder de huid kruipen waarna de cyclus opnieuw begint.
Het speeksel en de eitjes van de mijt veroorzaken hevige jeuk.
Schurft is erg besmettelijk en verspreidt zich van mens tot mens bij lang huidcontact. Vaak vindt verspreiding plaats tussen ouder en kind of tussen kinderen onderling op school of in de crèche. Besmetting kan ook via gedragen kleren of gebruikte handdoeken en beddengoedplaats vinden.
Het zal ongeveer 4 tot 6 weken duren voordat je kind, na besmetting, last van symptomen krijgt.
Symptomen & Indicaties
Bij schurft krijgt je kind last van heftige jeuk die over het hele lichaam kan voorkomen. De jeuk is meestal het ergst in de avond in bed. Ook bij warm weer of na een warme douche/bad kan de jeuk heftiger worden.
De schurftmijt is te klein om met het blote oog te zien, maar als je goed kijkt kan je de gegraven tunneltjes vlak onder de huid zien. Deze zijn te zien als dunne, draadachtige lijnen. Ze kunnen, vooral bij veel krabben, rood en ontstoken raken. Op de huid kunnen ook kleine blaasjes, rode bultjes of puistjes te zien zijn. Vaak zijn er korstjes op de huid door het vele krabben.
De schurftmijt zit het liefst tussen de vingers, aan de binnenkant van de polsen en op de voeten. Andere plekken op het lichaam waar ze veel zitten is rond de navel, op de ellebogen, enkels, billen en bij de schaamstreek. Alleen bij kleine kinderen tot 4 jaar kunnen de mijten ook op de hoofdhuid, nek, rug, handpalmen en voetzolen gaan zitten en daar klachten geven.
Complicaties
Schurft geeft zelden complicaties. Het is alleen erg besmettelijk waardoor de hele familie besmet kan worden.
Door veel krabben kan de schurftmijt ook andere delen van het lichaam besmetten. In het ergste geval kan je kind een bacteriële huidinfectie krijgen door krabwondjes.
Behandeling: wat kan je doen?
Als je denkt dat je kind schurft heeft is het nodig de huisarts in te schakelen. De huisarts zal dan medicijnen voorschrijven voor de behandeling. Dit is vaak een crème of lotion die over het gehele lichaam ingesmeerd moet worden en niet alleen de besmette plekken.
De huid heeft tijd nodig om te herstellen waardoor de jeuk na behandeling nog een aantal weken kan doorgaan. Dit betekent niet dat er nog steeds sprake is van een infectie.
Vaak moet het hele gezin behandeld worden, om het opnieuw infecteren van je kind te voorkomen. Ook moet na een week de behandeling worden herhaald. Alle kleren en al het beddengoed van het hele gezin moeten worden gewassen op 60 graden om het opnieuw infecteren van elkaar te voorkomen.
Tegen de jeuk kan je kind koele baden nemen en verkoelende lotion op de jeukende plekken smeren.
Bij zuigelingen en jonge kinderen kan de mijt makkelijk worden aangetoond door onderzoek van schraapsel van onder de nagels.
Hoe te voorkomen?
Het is lastig te voorkomen dat je kind schurft krijgt. Het oplopen van schurft heeft weinig te maken met een slechte hygiëne. Als je kind schurft heeft neem dan contact op met school of de crèche om verspreiding onder kinderen te voorkomen. Je kind kan weer naar school als hij behandeld is.
Verspreiding vindt ook plaats via gedragen kleren of gebruikte handdoeken en lakens. Deze moeten op 60 graden worden gewassen. Spullen die niet heet gewassen kunnen worden moeten in een plastic zak luchtdicht afgesloten worden. Deze moet ruim een week gesloten blijven.
Het is belangrijk dat ieder mogelijk besmet persoon tegelijk wordt behandeld. Ook als zij geen klachten hebben. Op deze manier wordt het opnieuw infecteren van elkaar voorkomen.
