Ziekten

Deel dit met Twitter

Kinkhoest

Kinkhoest is een ziekte van de bovenste luchtwegen gekenmerkt door een langdurige verkoudheid met hevige hoestbuien. Zowel kinderen als volwassenen kunnen kinkhoest krijgen. Kinkhoest wordt veroorzaakt door een bacterie (Bordetella pertussis). Iemand met kinkhoest kan de bacterie overdragen door niezen of hoesten van druppeltjes uit de mond of keel. Dit kan vanaf het begin van de verkoudheid tot ongeveer vier weken daarna. Als je kind door iemand in de omgeving besmet is, wordt het na één tot drie weken verkouden, maar de ziekte is tijdens deze weken wel al besmettelijk. Wanneer je kind eenmaal kinkhoest heeft gehad is het voor een hele lange periode beschermd tegen de ziekte en is de kans op een tweede besmetting heel klein. Nieuwe epidemieën van kinkhoest komen elke 4 jaar voor.

	Video: Kinkhoest

Symptomen en indicaties

Kinkhoest begint met een verkoudheid, niezen, lichte koorts en prikkelhoest. Na twee weken ontstaan de typische kinkhoestbuien: hevige, plotseling opkomende hoestbuien met opgeven van helder, taai slijm, soms zelfs met overgeven. De hoestbuien worden vaak onderbroken door een lange gierende inademing. Je kind zal benauwd zijn en daardoor angstig kunnen worden. Ook kan je kind rood aanlopen en de tong uitsteken. Zuigelingen (jonger dan een jaar) kunnen door de hoestaanval benauwd worden en blauw aanlopen. De hoestbuien zijn uitputtend, waardoor bij baby’s de kracht om te drinken kan afnemen. Het hoesten is ’s nachts meestal erger dan overdag en ontstaan vaak na bepaalde prikkels zoals huilen of bepaald eten. Na ongeveer vier tot zes weken worden de hoestbuien minder heftig. Toch kan het hoesten vaak drie tot vier maanden aanhouden.

Complicaties

Kinkhoest kan erger worden waneer je kind ook een longontsteking of hersenontsteking krijgt. Let op wanneer je kind na enkele weken opnieuw koorts krijgt, de hoestbuien in aantal toenemen of wanneer het typische hoestpatroon veranderd, breng dan een bezoek aan de huisarts.

Behandeling: wat kun je doen?

Het op de goede manier behandelen van een kind met kinkhoest is van groot belang omdat anders blijvende schade aan de luchtwegen kan optreden. Kinkhoest gaat in principe vanzelf over, al duurt het vaak enkele weken tot maanden. Rust kan ervoor zorgen dat je kind wat minder hoestaanvallen krijgt. Helaas zijn er geen medicijnen tegen de oorzaak van kinkhoest zelf. Wel kunnen eventuele bijkomende infecties van de longen of hersenen worden behandeld met medicijnen.
Ook is het van groot belang dat alle kinderen in Nederland in het eerste levensjaar vier keer tegen kinkhoest worden ingeënt. De inenting geeft een goede (maar geen volledige!) bescherming voor vier tot vijf jaar. Omdat baby’s nog niet (volledig) tegen kinkhoest zijn ingeënt, moeten vrouwen die meer dan 34 weken zwanger zijn en baby’s jonger dan één jaar proberen besmetting te voorkomen. Als er kans is op besmetting, moet je met je huisarts contact opnemen.

Als je kind ondanks inenting toch kinkhoest krijgt, verloopt de ziekte milder. Op het moment dat kinkhoest wordt herkend, is de meest besmettelijke periode al verstreken en heeft besmetting van anderen meestal al plaatsgevonden. Het heeft dus geen zin een kind met kinkhoest thuis te houden, je kind mag gewoon naar school. Wel is belangrijk om kinkhoest op school te melden zodat andere ouders gewaarschuwd zijn en eventuele kinkhoest bij hun kind kunnen herkennen. Tijdens een hoestbui heeft het geen zin je kind op te pakken en op de rug te kloppen, in tegendeel zelfs. Een oogje in het zeil houden is natuurlijk altijd belangrijk, maar een rustige, afwachtende houding waarbij je je kind rustig laat liggen of zitten is voor je kind het prettigst en voorkomt onnodig braken.

Hoe te voorkomen?
Omdat in de eerste drie weken na de besmetting nog geen duidelijke symptomen aanwezig zijn maar zieke mensen wel erg besmettelijk zijn is het vrijwel niet mogelijk kinkhoestbesmetting te voorkomen. Wel is het belangrijk dat ieder kind in Nederland wordt ingeënt en dat contact vermeden moet worden tijdens de laatste periode van de zwangerschap of gedurende het eerste levensjaar van je kind.